CO ROBIĆ PO ZAKOŃCZENIU TERAPII UZALEŻNIEŃ ABY ZDROWIEĆ

CO ROBIĆ PO ZAKOŃCZENIU TERAPII UZALEŻNIEŃ ABY ZDROWIEĆ

Kiedy kończy się podstawowy etap terapii, pacjent jest dopiero na początku „drogi  trzeźwienia”. Jego decyzja o trzeźwieniu jest krucha, a nowe podejście do życia umiejscowione jest bardziej „w głowie” niż w sercu i działaniach. W porównaniu z czasem trwania czynnego uzależnienia podstawowy etap terapii dzieje się szybko, jest intensywny, zdrowiejący pacjent przeważnie widzi efekty, jednak nie można uznać tego za koniec procesu zdrowienia.

Dlatego konieczny jest drugi etap leczenia. Bez niego, kiedy uzależniony przerywa leczenie po wyjściu z ośrodka terapeutycznego, najdalej po kilku miesiącach następuje powrót do czynnego uzależnienia często niestety z większą intensywnością. Aby do tego nie doszło, konieczne jest dalsze leczenie w trybie ambulatoryjnym oraz korzystanie ze wsparcia grup samopomocowych np. Wspólnota AA czy AN.

Etap ten nazywany jest terapią pogłębioną i odbywa się w trakcie spotkań indywidualnych z terapeutą, grupą wsparcia oraz warsztatów tematycznych. Na tym etapie celem pacjenta jest wprowadzenie zmian w życie, ich utrwalenie i stopniowe usamodzielnienie się w zakresie radzenia sobie z nałogiem. Sesje terapeutyczne mają najczęściej mniej schematyczny przebieg, program terapeutyczny jest bardziej elastyczny i dostosowany do aktualnych potrzeb pacjenta. Faza ta trwa około dwudziestu dwóch miesięcy! Razem z etapem terapii podstawowej tworzy dwuletni okres leczenia osoby uzależnionej.

Podstawowym celem tego etapu zdrowienia jest zapobieganie nawrotom choroby czyli skupienie się na rozpoznawaniu sygnałów ostrzegawczych (w sferze myśli, uczuć i zachowań), a następnie reagowanie na nie w sposób interwencyjny za pomocą konkretnych, przećwiczonych działań. Ta metoda ma charakter czysto behawioralny, dlatego w wielu przypadkach nie jest wystarczająca gdyż nie uwzględnia niekorzystnych typów czy rysów  osobowości.

 

Wielu uzależnionych to ludzie z osobowością kompulsywną. Ludzi z tą osobowością cechuje perfekcjonizm, przesadne przywiązywanie wagi do ustalonego porządku, potrzeba kontroli, nietolerancja i niezdolność wyrażania uczuć.  Ludzie ci, w swym chorobliwym dążeniu do doskonałości, są notorycznie z siebie niezadowoleni, toteż i ich trzeźwość, zwłaszcza w początkowym okresie, nie może dawać im satysfakcji.

 

Inną grupę  stanowią ludzie o osobowości niedojrzałej, zależnej od innych ludzi. Kierują się jednym: pozyskiwaniem cudzego uznania i akceptacji za wszelką cenę. Nie mają własnego zdania, nie wiedzą, co jest dla nich dobre, nie potrafią podejmować decyzji, brak im stanowczości i nie czują się odpowiedzialni za swe postępowanie. Wolą obwiniać innych niż zaryzykować bycie sobą. Lęk przed ryzykiem utraty oparcia w dotychczasowych układach rodzinnych czy towarzyskich paraliżuje wszelkie zmiany. A trzeźwienie ich wymaga. Tak więc rezygnują z trzeźwienia i powracają do starych schematów, choćby nawet były bardzo destrukcyjne.

Kolejną osobowością utrudniającą trzeźwienie jest typ bierno-agresywny. Powrót do zdrowia z uzależnienia wymaga nauczenia się uczciwości w wyrażaniu uczuć oraz załatwiania konfliktów wprost i otwarcie. Bierno-agresywnym osobom z trudem przychodzi wyzbycie się nawyku manipulacji. Zdobycie się na otwartość komunikacji powoduje dyskomfort i zażenowanie.           Czują się wtedy wyobcowani z grupy, sfrustrowani i samotni.  Z tego powodu niestety stosunkowo szybko powracają do swego nałogu.

Uzależnionym o osobowości narcystycznej również niełatwo osiągnąć trwałą trzeźwość. Uważają oni siebie za wyjątkowych i godnych szczególnych względów. Mają trudności z przyjmowaniem informacji zwrotnych z wyjątkiem pochlebstw. Ich stosunki z ludźmi są płytkie i powierzchowne, nikt więc nie ma na nich większego wpływu. Pacjenci o narcystycznej osobowości powracają do nałogu dlatego, że są zbyt pewni siebie i nie doceniają powagi swojej choroby.

Uzależnieni o typie antyspołecznym to kolejny rodzaj pacjentów, którym na ogół nie udaje się wytrwać w trzeźwości. Łamią normy, reguły społeczne i zobowiązania. Nie ma dla nich świętości. Usiłują narzucać innym swoją wolę za pomocą agresji i siły. Są impulsywni i ubóstwiają niebezpieczne sytuacje. Gdy zaczyna się proces nawrotu choroby, odmawiają przyjęcia pomocy i usiłują udowodnić, że są silni i poradzą sobie sami.

 Często podejmują próby kontrolowania swoich nałogowych zachowań. Gdy im się to nie udaje, złoszczą się, bo czują się słabi – a tego nie lubią najbardziej.

 

Trwałe rozstanie się z nałogiem jest bardzo trudne. Najważniejsze w tym procesie jest poczucie wartości, które jest w stanie rozbudzić chęć do trudnej pracy nad sobą oraz często nowe przekonanie, że dla siebie warto zrobić wszystko. Jeżeli uzależniony nie jest w stanie pokochać siebie, bo nie może czegoś sobie wybaczyć, nie potrafi uwolnić się od poczucia wstydu, winy, grzechu lub wstrętu do siebie - to nie pomoże mu najbardziej szczegółowa lista wyzwalaczy. Osobie noszącej w sobie zatrute ziarno "niekochania siebie" po prostu nic się nie udaje, jej marzenia nie spełniają się nigdy. Nie udaje się tym bardziej, im głębiej to zatrute ziarno będące źródłem autodestrukcji jest ukryte przed nim samym i przed innymi.

 

W procesie zdrowienia istotna jest sfera duchowa, której rozwój pojmowany jest w kategoriach wzrostu samoświadomości, pomocy w dojrzałym, świadomym odnajdywaniu celu i sensu w życiu, porządkowaniu hierarchii wartości, budzeniu współczucia i miłości oraz poszukiwanie odpowiedzi na pytanie kim jestem?

 

            Autor                                         

Marek Harasimowiczi  - Terapeuta Uzależnień 
Ukończył Szkołę Psychoterapii Uzależnień przy Centrum Psychoterapii i Psychoedukacji Polskiego Towarzystwa  Psychoterapii Uzależnień w Czarnym Borze, akredytowaną  przez Państwową Agencję do Spraw Rozwiązywania Problemów  Alkoholowych


Comments (0)


Pozostaw komentarz

Pola oznaczona * są wymagane. Twój email nie będzie opublikowany ani udostępniony.

printFrom: https://terapie.net.pl/pomoc-dla-rodzin/2020-02-05/co-robic-po-zakonczeniu-terapii-uzaleznien-aby-zdrowiec.html
Accessibility statementStrona domowaSite mapSzukajContactUp
Adres: https://terapie.net.pl/pomoc-dla-rodzin/2020-02-05/co-robic-po-zakonczeniu-terapii-uzaleznien-aby-zdrowiec.html