Leczenie narkomanii - terapia narkotykowa

Trafiając na tą stronę prawdopodobnie szukasz pomocy, ponieważ Ty lub ktoś Ci bliski cierpi z powodu brania  narkotyków. Prywatny Ośrodek Leczenia Uzależnień Koninki umożliwia profesjonalne i skuteczne leczenie narkomanii.

Ośrodek położony jest w miejscu ustronnym w Gorcach, usytuowany przy granicy Gorczańskiego Parku Narodowego. Nasz ośrodek zapewni Ci cieszę, spokój, bardzo komfortowe warunki oraz profesjonalną terapię, która pomoże Ci rozpocząć szczęśliwe życie bez używania substancji psychoaktywnych.

Jeśli chcesz pomóc sobie lub innym w wyjściu z uzależnienia od narkotyków zapoznaj  się z podstawowymi informacjami dotyczącymi narkomanii.                                                                                                                               

Z tekstów na naszej stronie dowiesz się czym jest uzależnienie od narkotyków, jakie są objawy narkomanii, jakie są przyczyny uzależnienia od narkotyków, na czym polega leczenie narkomanii oraz jak pomóc osobie zażywającej narkotyki.

Zaznajomienie się z naszym kompendium wiedzy o narkomanii będzie dla Ciebie lub twoich bliskich pierwszym krokiem do wyjścia z uzależnienia od narkotyków.

W razie potrzeby najlepiej zadzwoń a terapeuta dyżurujący pokieruje Cię co zrobić i w jaki sposób pomóc sobie lub bliskim.

Narkomania, definicja, przyczyny i objawy

  1. Czym jest narkomania ? Definicja

    Narkomania, czyli uzależnienie od narkotyków to choroba postępująca i śmiertelna. Narkomania (gr. narke - odurzenie, mania - szaleństwo) to uzależnienie spowodowane krótszym lub dłuższym zażywaniem środków narkotycznych lub innych środków uzależniających. Narkomania charakteryzuje się koniecznością przyjmowania narkotyku, tendencją do stałego zwiększania dawki oraz fizycznym i psychicznym uzależnieniem.  

    Narkomania w krótkim czasie prowadzi do poważnych zmian psychicznych pod postacią obniżenia uczuciowości wyższej, degradacji społecznej, zaburzeń krytycyzmu, osłabienia woli, kłamliwości. Wielokrotnie staje się przyczyną wejścia na drogę przestępczą. Nieleczona narkomania bardzo często kończy się śmiercią.

    Zaprzestanie zażywania narkotyków powoduje bardzo przykre doznania abstynencyjne.

    Samodzielne próby radzenia sobie z uzależnieniem od narkotyków nie przynoszą pożądanych rezultatów, dlatego warto wybrać skuteczny ośrodek leczenia narkomanii.

    Istnieją profesjonalne ośrodki leczenia narkomanii w Polsce, w których można szukać pomocy.  Wśród najlepszych ośrodków leczenia narkomanii jest                  Prywatny Ośrodek Terapii Uzależnień w Koninkach.

  2. Przyczyny narkomanii

    Przyczyn sięgania po narkotyki jest wiele, wśród nich możemy wyodrębnić:

    • próba zaimponowania znajomym – wielu uzależnionych trafiających na terapię narkotykową opowiada, że przyczyną sięgnięcia pierwszy raz po narkotyki  była chęć   zaimponowania komuś znajomemu, komuś na kim im zależało. Wiele młodych dziewczyn pierwszy raz wzięło narkotyki, aby być bliżej chłopaka, w którym były zakochane.
    • chęć naśladowania towarzystwa– wielu młodych ludzi próbuje narkotyków, aby zostać przyjętym i zaakceptowanym przez grupę rówieśniczą. Oto wypowiedź jednego z pacjentów ośrodka leczenia narkomanii:
      „Moje pierwsze wzięcie heroiny było w wieku 15 lat, byłam na imprezie (domówce) ze znajomymi, okazało się, że kilka osób brało narkotyki, potem, ktoś zapytał czy chcę. Chwilę się  zastanawiałam, gdyż zdawałam sobie sprawę, że nie powinnam, ale z drugiej strony chciałam się zbliżyć do tych ludzi. Zdrowy rozsądek przegrał z chęcią przynależności do grupy. Zgodziłam się i wzięłam, niestety to było o raz za dużo. Przez kolejne 5 lat o niczym innym nie myślałam, moje życie zmieniło się po jednej imprezie w prawdziwy koszmar.”
    • chęć poznania nowych bodźców – wielu narkomanów jako przyczynę sięgania po narkotyki podaję ciekawość i chęć doznania czegoś wyjątkowego i nieznanego.
    • próba ucieczki od problemów – wielu narkomanów opowiada o trudnym dzieciństwie i problemach z nim związanych. Branie narkotyków była dla nich ucieczką od myślenia o trudnościach dnia codziennego. Oto wypowiedź jednego z pacjentów ośrodka leczenia narkomanii:
      „Mój ojciec jest alkoholikiem, w domu zawsze były kłótnie i awantury, często byliśmy budzeni w środku nocy odgłosami wychodzącymi z sypialni rodziców, były to krzyki ojca i matki, przekleństwa. Matka nic z tym nie robiła, kazała nam siedzieć cicho. Miałem tego dość, zacząłem uciekać z domu i tak szybko znalazłem towarzystwo, które pokazało mi heroinę, która pozwalała mi się odcinać od wszystkich nieprzyjemnych emocji.”
    • problemy emocjonalne – bardzo duża grupa uzależnionych opowiada, że rozpoczęli branie narkotyków w celu złagodzenia przykrych stanów emocjonalnych. Często były to problemy związane z przeżywaniem napięcia, lęku, zdenerwowania czy wstydu.
    • niska samoocena – wielu narkomanów zaczynało branie narkotyków, po to, by poczuć się ze sobą lepiej, by nabrać pewności siebie i odwagi.
      Oto wypowiedź jednego z pacjentów ośrodka leczenia narkomanii:
      „Od dzieciństwa czułem się gorszy od innych. Byłem przy kości i nigdy nie byłem towarzyski. Miałem spore trudności w relacjach z rówieśnikami z powodu niskiej samooceny. Byłem ze sobą bardzo nieszczęśliwy. Pewnego dnia szperałem w internecie, by znaleźć rozwiązanie na mój problem i natknąłem się na notkę o różnych środkach zmieniających świadomość. Jeden z nich przypadł mi do gustu, wydawał się lekarstwem na maje trudności. Po tygodniu zażyłem pierwszą dawkę, po pół roku nie mogłem bez niego żyć. Wydawało mi się, że substancja ratuje mi życie, niestety była to tylko iluzja”
    • zwiększenie swojej wydajności w nauce lub pracy – wielu pacjentów ośrodków dla narkomanów swoją przygodę z narkotykami zaczęła podczas studiów w celu zwiększenia wydajności i łatwiejszego przyswajania wiedzy.
    • nuda, brak pomysłu na spędzanie wolnego czasu – to częsta z przyczyn sięgania po narkotyki w obecnych czasach. Wielu, nastolatków leczących się w ośrodku leczenia narkomanii pochodzi z dobrze sytuowanych rodzin, w których często przez większość czasu rodzice są zajęci pracą. Oto wypowiedź jednego z pacjentów ośrodka leczenia narkomanii:
      „Miałem wszystko o czym pomyślałem, gdy zażyczyłem sobie kolejną grę, wycieczkę, zabawkę itp. otrzymywałem to natychmiast. Szybko się tym wszystkim nudziłem. Od wczesnego dzieciństwa rodziców nie było często w domu, gdyż prowadzili swoją firmę i często wyjeżdżali zagranicę. Gdy byli w domu to siedzieli w swoich gabinetach, albo wisieli na telefonie. Nudziłem się potwornie, nie wiedziałem co mam ze sobą zrobić, aż do dnia kiedy wpadłem na pomysł, że kupię jakiś narkotyk. Była to amfetamina. Niestety szybko okazało się szybko, że stała się ona moją największą przyjaciółką i sposobem na monotonię i nudę.”

    Jak widać przyczyny uzależnienia od narkotyków są różnorakie. To, że ktoś po fazie eksperymentowania wejdzie w uzależnienie zależy wielu różnych czynników i braków osobistych.

  3. Objawy uzależnienia od narkotyków

    Zażywanie narkotyków powoduje charakterystyczne objawy narkomanii. Różnią się one w zależności od rodzaju przyjmowanych środków psychoaktywnych jak i od stopnia uzależnienia.

    Poniżej przedstawiamy objawy charakterystyczne dla uzależnienia poszczególnych narkotyków:

    Heroina

    • zmniejszenie apetytu, czemu towarzyszy spadek wagi
    • pojawienie się nudności i wymiotów
    • wysychanie śluzówek
    • zwężenie źrenic i osłabienie reakcji na światło
    • próchnica
    • pojawienie się stanów zapalnych i zmian na skórze
    • otępienie i opóźnienie reakcji na bodźce zewnętrzne

    Marihuana

    • spadek koncentracji i uwagi
    • zaburzenia pamięci
    • przekrwione oczy
    • obrzęk powiek
    • pocenie się
    • zwiększenie apetytu
    • bóle i zawroty głowy
    • kaszel
    • chichot i rozweselenie
    • spadek aktywności i dotychczasowych zainteresowań
    • uspokojenie przechodzące w senność

    Kokaina

    • wzrost aktywności i agresji
    • brak potrzeby snu
    • rozszerzenie źrenic
    • pobudzenie seksualne
    • potrzeba kontaktu emocjonalnego z ludźmi
    • zmniejszenie lęków społecznych
    • wytrzeszcz gałek ocznych
    • bladość ciała
    • spadek masy
    • chroniczny katar
    • zaczerwienienie oczu i nosa
    • huśtawki nastroju

    Amfetamina

    • wzmożona aktywność
    • poczucie mocy
    • bezsenność
    • brak apetytu
    • rozszerzone źrenice
    • przyśpieszona akcja serca i podwyższone ciśnienie
    • szybszy oddech
    • podejmowanie ryzykownych zachowań
    • nadmierna pewność siebie lub nieuzasadniony strach
    • suchość w ustach
    • pocenie się
    • drgawki
    • zaburzenia żołądkowo-jelitowe
    • trudności w oddawaniu moczu
    • silny niepokój
    • upośledzenie procesów myślowych
    • może doprowadzić do śpiączki

    Benzodiazepiny i barbiturany

    • uspokojenie przechodzące w senność
    • problemy z koordynacją ruchową
    • osłabienie pamięci
    • maskowata twarz
    • ślina zbierająca się w kącikach ust
    • zamazana mowa
    • zachowania podobne do tych po alkoholu

    LSD

    • rozszerzenie źrenic
    • ograniczenie sprawności ruchowej
    • zaburzenia pamięci i wnioskowania
    • osłabiony kontakt
    • wrażenie bycia w innym świecie
    • ogólne pobudzenie
    • zmiany nastroju – euforia, depresja, strach
    • zamroczenie
    • omamy wzrokowe
    • zmiany osobowości
    • zaburzenia w odbieraniu wrażeń
    • dezorientacja w czasie i przestrzeni

    Grzybki halucynogenne

    • halucynacje
    • zawroty głowy
    • trudności w kontaktach z otoczeniem
    • wymioty
    • duszności
    • drżenie ciała
    • torsje

    Ecstasy

    • wzmożona aktywność
    • podwyższenie nastroju
    • euforia
    • agresywność
    • zaburzenia snu
    • brak apetytu
    • omdlenia
    • wymioty
    • podwyższone ciśnienie
    • zaburzenia pracy serca
    • wzrost temperatury ciała
    • odwodnienie
    • zaburzenia pracy nerek i wątroby

    Mefedron

    • silne pobudzenie
    • uczucie euforii
    • empatia i otwarcie na inne osoby
    • słowotok
    • poczucie mocy
    • czasami agresja
  4. Fizyczne uzależnienie od narkotyków

    Fizyczne uzależnienie od narkotyków objawia się charakterystycznymi zmianami w zdrowiu i wyglądzie fizycznym.

    Fizyczne uzależnienie od narkotyków objawia się też  bardzo silnymi dolegliwościami odstawiennymi. Objawy odstawienne narkomanii są tak silne i nieprzyjemne u osoby uzależnionej, że nie potrafi ona funkcjonować bez kolejnej dawki narkotyków. Sama myśl o tych objawach i lęk przed nimi powoduje głód przyjęcia substancji.

    Fizyczne uzależnienie od narkotyków wpływa na wygląd i stan zdrowia narkomana.

    Poniżej przedstawiamy charakterystyczne zmiany, świadczące o uzależnieniu fizycznym od narkotyków:

    Wygląd i ogólny stan zdrowia

    • zmiana wyglądu (zaniedbanie w wyglądzie, higienie osobistej, sposobie poruszania się, mówienia itp.),
    • charakterystyczny zapach wydychanego powietrza, włosów, ubrania
    • wahania dobowe nastroju (od radości do przygnębienia),
    • zaburzenia snu (bezsenność lub nadmierna senność),
    • wychudzenie,
    • męczliwość,
    • drżenie rąk,
    • częste przeziębienia, przewlekły kaszel,
    • bóle żołądka,
    • bóle głowy,
    • bóle w klatce piersiowej,
    • częste urazy, ślady po pobiciach,
    • napady drgawkowe.
    • pogorszenie odporności organizmu, osoba uzależniona od narkotyków często łapie różnego rodzaju infekcje.

    Rozwój fizyczny

    • zahamowanie wzrostu,
    • widoczny spadek energii,
    • osłabienie popędu seksualnego,
    • zaburzenia w odżywianiu się.

    Oczy

    • przekrwienie spojówek,
    • obrzęk powiek,
    • podwójne widzenie,
    • rozszerzone źrenice wolno reagujące na światło,
    • zwężone źrenice nie reagujące na światło,
    • brak kontroli nad ruchami gałek ocznych,
    • przemijający wytrzeszcz gałek ocznych.

    Nos, jama ustna

    • katar, kichanie,
    • zapalenie skóry pod nosem,
    • owrzodzenia lub perforacja przegrody nosa,
    • obrzęk śluzówki nosa,
    • krwawienie z nosa,
    • nie połykanie śliny,
    • uczucie suchości w ustach,
    • słodki zapach z ust,
    • próchnica.

    Skóra

    • ślady po wkłuciach dożylnych, domięśniowych, wybroczyny, zasinienia,
    • ropnie,
    • ślady po wyciskaniu,
    • obrzęk dłoni, podudzi,
    • podrapania „przeczosy",
    • poparzenia palców, ciała np. ślady po oparzeniach papierosami,
    • przebarwienia (brązowe plamy na palcach),
    • wzmożona potliwość,
    • świąd i pieczenie skóry.

    Czynności ruchowe

    • powolny chód,
    • zastyganie w niekonwencjonalnych pozycjach,
    • zaburzenia równowagi,
    • pobudzenie ruchowe,
    • niezborność ruchowa.
  5. Psychiczne uzależnienie od narkotyków

    Wraz z rozwojem uzależnienia od narkotyków u narkomanów pojawia się szereg objawów psychicznych - do najczęstszych możemy zaliczyć:

    • utrata zainteresowań – porzucenie swoich zainteresowań na rzecz brania narkotyków, nic nie daje im już satysfakcji poza narkotykami
    • gorsze zapamiętywanie,
    • trudności w koncentracji,
    • okresy niepamięci,
    • przyśpieszony tok myślenia, gonitwa myśli,
    • mowa bełkotliwa, nie wyraźna,
    • napady śmiechu,
    • przygnębienie lub podwyższenie nastroju,
    • drażliwość, agresywne wypowiedzi,
    • nastawienia ksobne,
    • urojenia prześladowcze,
    • iluzje, omamy,
    • mówienie do siebie,
    • napady lęku,
    • dziwaczne, nie zrozumiałe dla innych zachowania.
  6. Jak sprawdzić czy jestem uzależniony od narkotyków?

    Zastanawiasz się czy Ty lub ktoś Ci bliski jest uzależniony od narkotyków ? Przygotowaliśmy kwestionariusz diagnostyczny, który pomorze Ci rozwiać swoje wątpliwości.

    Odpowiadając skoncentruj się na tym, co działo się w czasie ostatnich 12 miesięcy.

    Pytanie 1
    Czy zdarzyło Ci się nie pójść lub spóźnić się do szkoły/pracy z powodu narkotyków?

    Pytanie 2
    Czy z powodu używania narkotyków miałeś kłopoty w szkole/pracy?

    Pytanie 3
    Czy zdarzyło Ci się samodzielnie kupować narkotyki od dealera?

    Pytanie 4
    Czy zdarzyło Ci się wydać na narkotyki tak dużo pieniędzy, że musiałeś zrezygnować z innych rzeczy, na których Ci zależało?

    Pytanie 5
    Czy z powodu używania narkotyków miałeś kłopoty z policją?

    Pytanie 6
    Czy pod wpływem narkotyków zrobiłeś komuś krzywdę?

    Pytanie 7
    Czy poszukujesz mocniejszych narkotyków niż te, które brałeś wcześniej?

    Pytanie 8
    Czy często odczuwasz potrzebę wzięcia narkotyku?

    Pytanie 9
    Czy zdarzyło Ci się brać narkotyki, gdy byłeś sam?

    Pytanie 10
    Czy z powodu brania narkotyków miałeś poważny konflikt z przyjaciółmi?

    Jeśli po odpowiedzeniu na powyższe pytania pojawiły się odpowiedzi twierdzące  wszystko wskazuje, że masz do czynienia z uzależnieniem od narkotyków.

    Jeśli masz jakieś pytania lub wątpliwości zadzwoń do Nas, z chęcią udzielimy Ci fachowej porady oraz opowiemy o terapii narkotykowej.

Najpopularniejsze rodzaje narkotyków

Narkotyki to substancje psychoaktywne, które oddziałują na centralny układ nerwowy, powodując zmiany nastroju, spostrzegania, świadomości i zachowania. Narkotyki są substancjami, które bardzo szybko uzależniają i mogą doprowadzić do śmierci.

Zgodnie z leksykonem Światowej Organizacji Zdrowia WHO narkotykami są wszystkie substancje uzależniające, które mają wpływ na świadomość. Na liście narkotyków wg WHO znajdują się:

  • opiaty, do tej grupy zaliczana jest m.in. heroina i morfina,
  • psychostymulanty, np. metaamfetamina, amfetamina,
  • kokaina,
  • marihuana i haszysz,
  • psychodeliki, np. LSD-25,
  • halucynogeny, np. DMT,
  • środki lotne- eter, chloroform, rozpuszczalniki,  kleje,
  • leki uspokajające i barbiturany,
  • nikotyna,
  • alkohol,
  • sterydy

Typy narkotyków

Narkotyki dzielimy na trzy typy:

  • Stymulanty Narkotyki tego rodzaju, jak sama nazwa wskazuje, stymulują nasz mózg i ośrodkowy układ nerwowy. Wzmagają psychoaktywność. Niektórzy po przyjęciu tego rodzaju narkotyku szczęśliwi a inni agresywni. Przez młodych ludzi używane są zazwyczaj na imprezach, aby mieć więcej energii i sił do bawienia się przez całą noc.
  • Depresanty Depresanty spowalniają aktywność mózgu i układu nerwowego. Najpopularniejszą, legalną używką z tej kategorii jest alkohol, nielegalną heroina. Nadużywanie depresantów może powodować halucynacje. W czasie tych halucynacji osoba przyjmująca je widzi i słyszy różne rzeczy nieistniejące.
  • Halucynogeny Wpływają na ośrodkowy układ nerwowy w taki sposób, że radykalnie zaburzają percepcję rzeczywistości. Człowiek widzi i słyszy różne rzeczy nieistniejące.

Rodzaje narkotyków

Poniżej opis wybranych narkotyków:

  • Opiaty - do tej grupy należą: heroina, opium, morfina, brown sugar.

    Morfina zakwalifikowane są do tzw. depresantów. Do uzależnienia dochodzi bardzo szybko, ponowna chęć wywołania błogostanu pojawia się tuż po zaprzestaniu działania poprzedniej dawki.
    Przy próbie odstawienia środka pojawia się szereg przykrych dolegliwości składających się na zespół objawów abstynencyjnych. Odczuwalne są łzawienie oczu, wysięk z nosa, kichanie, uczucie „gęsiej skórki”, rozszerzenie źrenic, nudności, wymioty, obniżenie ciśnienia krwi, silne bóle, zaburzenia snu i utrata łaknienia, zmiany nastroju oraz „głód psychiczny”.
    Następstwem jest ciągła potrzeba zwiększania dawki, by utrzymać pożądany efekt na odpowiednim poziomie.

    Heroina – bardzo uzależniający narkotyk. Po przyjęciu człowiek może czuć się zrelaksowany, szczęśliwy. Ponadto ludzie są oderwani od cierpienia psychicznego czy fizycznego. Uzależnienie od heroiny prowadzi, jak po równi pochyłej, w kierunku śmierci. Chory w wyniku uzależnienia od heroiny, nie mogąc opanować silnej psychicznej potrzeby ponownego zażycia heroiny, podporządkowuje całe swoje życie zdobywaniu i konsumowaniu narkotyku. Heroina totalnie wyniszcza organizm, skazując na powolną śmierć.

  • Kanabinole – to substancje przygotowywanych z konopi indyjskich. Duże dawki marihuany mogą powodować zaburzenia w postrzeganiu, poczuciu czasu i przestrzeni. Kanabinole to substancje uzależniające. Są wykrywane w organizmie nawet kilka tygodni po zażyciu marihuany. Kanabinole powodują wzrost wrażliwości zmysłów, odprężenie i poczucie spokoju, poczucie zwolnienia czasu, zwiększenie odczucia przyjemności seksualnych, optymizm i podniesiona samoocena, gadatliwość i wesołkowatość, stany euforyczne.

    Objawy uzależnienia od marihuany są bardzo niebezpieczne. Wśród nich jest silne pragnienie lub odczuwanie przymusu palenia marihuany, a także trudność w kontrolowaniu ilości zażywania. Uzależniony skupia całe swoje życie wokół palenia marihuany i zaniedbuje pozostałe aspekty swojego życia. Po wystąpieniu zjawiska tolerancji na narkotyk, osoba uzależniona zwiększa częstotliwość oraz ilość palenia w celu uzyskania zadowalających efektów.

  • Kokaina - jest bardzo mocnym stymulantem. Człowiek po kokainie czuje euforię i jest bardzo pobudzony. Ludzie przyjmujący narkotyk pierwszy raz lub sporadycznie doświadczą przyspieszonego oddechu oraz bicia serca, wzrasta też temperatura ciała. Przedawkowanie lub nadmierne przyjmowanie może powodować konwulsje, atak serca czy udar. Narkotyk powoduje urojenia, zaburzenia świadomości, może nawet doprowadzić do miażdżycy, udaru mózgu i zgonu. Ciągłe zażywanie narkotyku powoduje silne uzależnienie. Po ustąpieniu objawów pojawia się złe samopoczucie, ale wracają wspomnienia doznań po narkotyku, dlatego ludzie często po niego wracają i sięgają po kolejne dawki. Szczególne niebezpieczeństwo niesie łączenie kokainy z alkoholem.

  • Amfetamina - Pobudza funkcjonowanie kory mózgowej i działanie neuroprzekaźników. W wyniku zażycia zwiększa się koncentracja, zmniejsza zmęczenie, znika łaknienie i rośnie wytrzymałość. Często przyjmowana doprowadza do wyniszczenia organizmu i poważnych problemów psychicznych. Nawet jednorazowe zażycie amfetaminy może doprowadzić do pojawienia się silnych dolegliwości w momencie, gdy narkotyk przestaje działać. Pojawia się przygnębienie, apatia, a także ogromne zmęczenie, z którym ciężko sobie inaczej poradzić, niż przez zażycie kolejnej dawki.

Najbardziej szkodliwe narkotyki – Ranking narkotyków

Jeśli chodzi o szkodliwość należy zaznaczyć, że nie ma bezpiecznych narkotyków, wszystkie prowadzą do uzależnienia i powodują liczne skutki i konsekwencje zażywania. Wszystkie mogą skończyć się śmiercią.

Poniżej ranking wg. szkodliwości i potencjału uzależnienia (0-10):

  Narkotyk Potencjał uzależniający - psychicznie Potencjał uzależniający - fizjologiczny
1 Heroina 10 10
2 Kokaina 9,2 4,3
3 Barbiturany 7,2 6
4 Metadon 7,6 7,6
5 Alkohol 6,3 5,3
6 Benzodiazepiny 6,9 6
7 Amfetamina 6,2 3,6
8 Marihuana 5,6 2,6
9 Rozpuszczalniki 4 2,6
10 4-MTA 5,6 2,6
11 LSD 3,6 1
12 Sterydy anaboliczne 2,6 2,6
13 GBH tabletka gwałtu 4 3,6
14 Ecstasy 4 2,6

Skutki uzależnienia od narkotyków

Najczęstsze skutki uzależnienia od narkotyków, jakie są wymieniane przez pacjentów, którzy przebywali w naszym ośrodku odwykowym dla narkomanów to:

  • zerwanie więzi z bliskimi – uzależnienie niszczy relacje z rodziną i znajomymi, a ciągłe oszukiwanie i kłamstwa prowadzą do samotności i degradacji społecznej;
  • straty finansowe – większość pacjentów ma ogromne długi, a wielu z nich na skutek brania narkotyków straciło pracę i cały dobytek (nie tylko swój, ale również swoich bliskich);
  • łamanie prawa, a konsekwencji liczne kary i wyroki,
  • szkody zdrowotne  - bardzo często są to nieodwracalne problemy zdrowotne; na skutek narkomanii dochodzi do chorób psychicznych oraz fizycznych, a nieleczone na odwyku dla narkomanów uzależnienie kończy się przedwczesną śmiercią;
  • ryzykowne zachowania seksualne i prostytucja, na skutek  których często dochodzi do zakażeń chorobami wenerycznymi i nie tylko.

Leczenie narkomanii – na czym polega?

  1. Leczenie odwykowe – detoks narkotykowy

    Oczyszczanie - odzwyczajenie organizmu zatrutego przez narkotyk - nazywamy detoksem. Detoks narkotykowy to odstawienie, zaprzestanie zażywania narkotyku, który nas  zatruwa  – odtrucie. Gdy narkoman zaprzestaje używania substancji odurzającej na  parę dni - to możemy powiedzieć, że robi sobie „detoks domowy”.

    W przypadku jedno lub dwudniowych okresów zatruwania się narkotykami, późniejsze odzwyczajanie - oczyszczenie organizmu od trucizny  potocznie nazywamy „kacem” i najczęściej nie stanowi większego zagrożenia dla życia i zdrowia. Inaczej się rzecz ma gdy czynni narkomani, często wpadają w ciągi narkotykowe, potocznie zwane „maratonami”. Wówczas długotrwały okres zatruwania organizmu może trwać od 3 dni do nawet paru lat. Im dłuższy okres narkotyzowania się, tym trudniejszy okres odtrucia.

    W większości przypadków osoby uzależnione detoksykują się w domu. Spowodowane jest to tym, że nie chcą lub boją się  prosić o pomoc, ponieważ musiały by przyznać, że mają problem z nadużywaniem narkotyków, a co za tym idzie - zacząć myśleć o terapii narkotykowej. Detoks narkotykowy powinien być przeprowadzony pod okiem specjalisty psychiatry, który odpowiednio dobierze leczenie oraz zdiagnozuje pod kątem innych zaburzeń związanych z zażywaniem narkotyków.

    Stan po odstawieniu narkotyku może zagrażać życiu i trzeba pamiętać o stałym nawodnieniu organizmu.

    W przypadku wystąpienia bardzo niepokojących objawów: mocne drżenie całego ciała, omdlenia, majaczenia, brak logicznego kontaktu, osoba taka powinna znaleźć się na oddziale detoksykacyjnym lub toksykologicznym w szpitalu.

    W lżejszych stanach można - w porozumieniu z lekarzem psychiatrą, przeprowadzić odtrucie narkotykowe w domu. Podczas detoksykacji, lekarz może przepisać leki, które pomogą w odstawieniu narkotyków, jednak najlepiej, by wydawane były pod nadzorem innej osoby, która będzie je wydawać choremu zgodnie z zaleceniami lekarza.

    W naszym Ośrodku terapii uzależnień od narkotyków, pomagamy poradzić sobie z odstawieniem narkotyków. W porozumieniu z naszym lekarzem, specjalistą psychiatrii, decydujemy jak najlepiej pomóc osobie w tym trudnym dla niego momencie, by mógł w sposób bezpieczny „dojść do siebie” / czyli nie koncentrować się na zespole odstawienia / i zająć się leczeniem z narkomanii.

    Leczenie narkomanii to długi i trudny proces, na który składają się różne etapy leczenia oraz sposoby oddziaływań psychoterapeutycznych. Ważne jest, aby osoba chciała się leczyć z narkomanii – nie można pomóc komuś kto nie chce wyzdrowieć.

    Podstawową metodą leczenia dla osób uzależnionych od narkotyków jest rozmowa z terapeutą uzależnień lub psychologiem. Taka rozmowa może być przeprowadzona w formie terapii indywidualnej. Bardzo ważne jest uczestniczenie w terapii grupowej.

    Podczas leczenia narkomana w naszym ośrodku pacjenci korzystają z obydwu możliwości. Indywidualne spotkania, zadania terapeutyczne oraz zajęcia grupowe na których poruszane są tematy o wpływie uzależnienia na całe życie, pozwalają pacjentowi jak najlepiej poradzić sobie z chorobą.

    Dodatkowymi oddziaływaniami na pacjenta w naszym ośrodku, są zajęcia związane z umiejętnością relaksowania się - takie jak: medytacje, spacery, ćwiczenia jogi, techniki radzenia sobie z emocjami EFT, które bardzo dobrze wspomagają leczenie narkomanii.

    Unikatowym  narzędziem, które wykorzystujemy, aby terapia narkotykowa przynosiła jeszcze lepsze skutki jest Biofeedback. Dzięki tzw. sprzężeniu zwrotnemu możemy obserwować swoje emocje na ekranie komputera i za ich pomocą sterować różnymi procesami na ekranie komputera. Biofeedback to inaczej praca terapeutyczna za pomocą zabawy. W ten sposób można się nauczyć technik wyciszania i pobudzania, co bardzo się przydaje osobą uzależnionym narkotyków w trzeźwieniu, są bardziej świadomi swoich emocji. Należy pamiętać, że  kluczową  jest terapia podstawowa. Wymagamy od chorych głębokie zaangażowanie się w ten umożliwiający normalne życie proces.

  2. Etapy leczenia narkomanii

    Osoba uzależniona stopniowo popadała w stan chorobowy. Proces uzależniania u każdego narkomana przebiega odmiennie. Czasami jest to okres paru miesięcy ale najczęściej to okres paru lat. Leczenie z narkomanii też ma etapy i wymaga dłuższego czasu leczenia.

    Możemy wyróżnić 3 poziomy leczenia, które przepracowane po kolei, składają się na sukces w trzeźwieniu.

    1. Terapia podstawowa – Leczenie narkomana jest bardzo trudne. Przede wszystkim nie ma on podstaw - umiejętności do tego, by radzić sobie bez narkotyków za to przekłada się na jego codzienne życie. Terapia podstawowa ma za zadanie pozyskanie przez narkomana umiejętności do prowadzenia trzeźwego życia.

      Pierwszym celem terapii jest dostarczyć wiedzę - jak działa choroba uzależnienia od narkotyków i jak to się objawia u samego pacjenta.

      Drugim celem jest osiągnięcie umiejętności samodzielnego poradzenia sobie w codziennych trudach życiowych oraz radzenia sobie z towarzyszącymi mu ciągle objawami choroby. W naszym Ośrodku proces terapii odbywa się w formie stacjonarnego leczenia. W początkowym etapie terapii uzależnienia od narkotyków pozwala się wyrwać choremu narkomanowi ze swojego środowiska i skupić się na sobie i koniecznych zmianach.

    2. Terapia pogłębiona - ten etap odbywa się już po za ośrodkiem, miejscu swojego zamieszkania. Polega na spotkaniach z terapeutą - minimum jeden raz w tygodniu, gdzie pracuje się nad dalszymi postępami w trzeźwieniu. Ma też pomóc osobie uzależnionej w utrwaleniu sobie pozytywnych sposobów radzenia sobie z chorobą. Dokończenie tego poziomu pozwala powiedzieć, że terapia narkotykowa zakończyła się sukcesem. Uzależniony pogłębił wiedzę o sobie samym, pozytywnie odmienił swoje życie oraz utrwalił w sobie te zmiany.

      Taką terapię można kontynuować ze swoim terapeutą prowadzącym z Ośrodka, albo terapeutę znaleźć w swoim miejscu zamieszkania.

    3. Terapia „Po terapii” lub „Program Rozwoju Osobistego” – Uzależnienie jest chorobą chroniczną, tzn. że po pewnym czasie może nawrócić. Leczenie z narkomanii nie powinno się zakończyć na poprzednim etapie, dlatego następnym krokiem są „terapie rozwojowe”. Takie terapie mają za zadanie dalszy rozwój i pogłębianie wiedzy o sobie samym.

      Ośrodek w Koninkach proponuje tą terapię w formie warsztatów terapeutycznych.

  3. Ile trwa terapia narkotykowa?

    Terapia od narkotyków, licząc wszystkie jej etapy to proces długotrwały. Zależy od formy terapii, możliwości i umiejętności uzależnionego, zaawansowania choroby i wielu innych czynników. Doświadczenie pracowników naszego Centrum pozwoliło wypracować taki model terapii, by był jak najbardziej skuteczny i by można było o niej powiedzieć - krótkotrwała terapia uzależnień od narkotyków.

    1. Terapia podstawowa – minimum 8 tygodni, z możliwością przedłużenia do 10 tygodni, to czas w jakim odbywa się u nas leczenie z narkomanii.

      W ośrodkach uzależnień NFZ taka terapia trwa minimum 3 miesiące, przeważnie jest to 6 - 8 miesięcy. Są również ośrodki w których terapia podstawowa trwa do 2 lat. Ten etap jest najważniejszym etapem zdrowienia z choroby uzależnienia od narkotyków. Najlepszym rozwiązaniem jest krótkotrwała terapia uzależnienia od narkotyków, gdzie pacjent ma szansę w jak najkrótszym czasie zdobyć tę samą wiedzę co na dłuższych terapiach, odnieść ją do siebie i zastosować w życiu po za ośrodkiem.

    2. Terapia pogłębiona – 1,5 - 2 lat, to czas który jest potrzebny do „ponaprawiania” tego co zepsuły narkotyki i nie tylko. Często wieloletnie używanie narkotyków jest bardzo mocno osadzone w przeżywaniu i myśleniu osób uzależnionych. By leczenie narkomanii odniosło skutek, trzeba tak podobnie mocno, a nawet mocniej utrwalić wszystko to co pozwala być trzeźwym. Stąd tak długi czas terapii uzależnienia od narkotyków.

    3. Terapia „Po terapii” lub „Program Rozwoju Osobistego” – ta forma terapii, jest tak naprawdę ROZWOJEM OSOBISTYM, a czy jest ktoś uzależniony czy nie, rozwija się przecież przez całe swoje życie. Tutaj zachęcamy do jak najdłuższego rozwoju siebie 

Terapia dla narkomanów - jaki jest cel?

Chcąc zrozumieć cel terapii narkomanii, trzeba się zagłębić w świat osoby nadużywającej narkotyki. Zobaczyć, że kiedyś, na samym początku używanie narkotyków było dla niego przyjemnością – wywoływało euforię i uczucie wyluzowania.  Uzależniony żeby lepiej się poczuć, zażywa  coraz więcej  narkotyków najczęściej po to, żeby przetrwać kolejny dzień - jak to często słychać „zażywam żeby poczuć się normalnie”.

Problemem nie jest samo ćpanie  - ale utracenie umiejętności życia na trzeźwo, radzeniem sobie z codziennością i trudnościami  bez pomocy narkotyku. Kiedy przez taki pryzmat  popatrzymy na uzależnienie, można zobaczyć, że odbieranie uzależnionemu narkotyku to / z jego punktu spojrzenia / odbieranie „ostatniej deski ratunku” do poradzenia sobie z tak dla niego trudną codziennością. Dlatego celem terapii dla narkomanów jest pokazanie, że mogą i potrafią sobie radzić w życiu bez narkotyku. Dostarczenie wiedzy jak działa choroba oraz wyposażenie ludzi uzależnionych w umiejętności do trzeźwego radzenia sobie z tym co życie niesie, pozwala osiągnąć nadrzędny cel każdej terapii – poprawę jakości życia.

Co po zakończeniu terapii narkotykowej? - Zalecenia po terapii

Są dwa podstawowe zalecenia po terapii dla uzależnionych od narkotyków:

  1. Pierwszym jest kontynuowanie terapii.
  2. Drugie to uczęszczanie na grupy samo pomocowe.

Samo uzależnienie trwało latami i przez ten czas rosło w siłę.  Ignorowało i neutralizowało wszystko ze swojej drogi, co przeszkadzało w trwaniu uzależnienia. Teraz, by poradzić sobie z nałogiem trzeźwiejący narkoman potrzebuje poświęcić sporą część swojego życia na  budowanie i umacnianie się w swoich umiejętnościach do radzenia sobie z objawami tej choroby.

Czas poświęcony na spotkania z terapeutą, grupą terapeutyczną oraz grupami samopomocowymi  takimi jak Mitingi Anonimowych Narkomanów lub Kluby Abstynenta - mają pomóc w budowaniu zdrowych umiejętności w trzeźwym życiu.

Oprócz podstawowych zaleceń dla każdej osoby kończącej terapię podstawową, są jeszcze zalecenia dla trzeźwiejących narkomanów oraz zalecenia indywidualne .

Zalecenia dla trzeźwiejących narkomanów, to zalecenia stworzone przez „nieczynnych narkomanów”, uczęszczających na mitingi Anonimowych Narkomanów. Doświadczyli i zobaczyli oni, że kiedy się nie stosują się do pewnych zasad to wracają bardzo szybko do zażywania narkotyków.

Takimi zaleceniami są m. in.:

  • nie spotykaj się z osobami z którymi wcześniej się zażywałeś
  • nie spotykaj się z ludźmi, którzy są pod wpływem narkotyków
  • nie chodź w miejsca, gdzie zażywałeś lub, które kojarzą Ci się z zażywanie narkotyków

Takich zaleceń i programów wspomagających trzeźwienie jest dużo. Najważniejsze jest to , że działają, co potwierdzają miliony ludzi na całym świecie, którzy uczestniczą w spotkaniach Narkomanów Anonimowych.

Pacjent przechodząc przez terapie narkotykową odkrywa też inne trudności - problemy, których nie rozwiązanie będzie bardzo mu utrudniać życie w trzeźwości. Przyglądając się im z pomocą terapeuty, ” łapiąc byka za rogi” - coraz bliżej nabiera coraz większej pewności możliwości i chęci do zmian.

Dla każdej osoby uzależnione może to być coś innego. Może to być zmiana pracy, ponieważ tam jest bardzo dużo osób, które zażywają narkotyki, czy też zadbanie o zdrowie, ponieważ uzależnienie bardzo je zniszczyło lub odbudowanie więzi rodzinnych, ponieważ podczas zażywania życie rodzinne bardzo na tym ucierpiało. Takie zalecenia pisze sobie sam pacjent na terapii narkotykowej.

Nazywa się to planem na wyjście, planem trzeźwości.

Narkoman a rodzina i bliscy

  1. Jak pomóc narkomanowi?

    Najważniejszą rzeczą w pomaganiu osobie uzależnionej jest doprowadzenie do momentu kiedy uzależniony uzna, że ma problem, nie chce dalej tak żyć i sam chce się leczyć. Ten pierwszy krok jest najtrudniejszym krokiem, bowiem kieruje narkomana z miejsca zażywania w kierunku abstynencji, trzeźwości. By „poruszyć” (zmobilizować do leczenia) osobę uzależnioną, potrzeba bardzo dużej wewnętrznej siły, wytrwałości i niezłomności, ponieważ osoba chora /nieświadoma stan faktycznego uzależnienia/ broni się wszystkimi możliwymi sposobami.

    Dlatego najskuteczniejszą formą pomocy uzależnionemu jest pozwalanie mu na ponoszenie konsekwencji swojego uzależnienia. Rodziny, bliscy często działający w przekonaniu „by pomóc” -  pomagają narkomanowi  zminimalizować te konsekwencje. Usprawiedliwiają go przed innymi, pozwalają na niewykonywanie przez niego obowiązków lub wręcz wykonują za niego – jego zobowiązania,  nie reagują na agresję czy przemoc ze strony chorego czy też chronią go przed konsekwencjami prawnymi wynikającymi z samego używania narkotyków lub też zachowań po narkotykach.

    Nie zdają sobie sprawy, że takim postępowaniem zamiast mu trwać w chorobie i skutecznie na długo oddalają jego decyzję o podjęciu leczenia.

    Gdy narkoman nie ma przykrych doświadczeń związanych z używaniem narkotyków, jest pewien, że to narkotyki dają mu siłę, a wszyscy wokół  tę siłę próbuje mu odebrać.

    Narkoman by zgodził się leczyć, musi ponosić konsekwencje swoich wyborów.  Jeżeli wybiera narkotyki zamiast pracy, to konsekwencją jest, że nie ma pieniędzy na jedzenie na rachunki, na bieżące potrzeby.

    Jeżeli wybiera narkotyki, zaniedbując tym samym rodzinę, partnera, dzieci, bliskich, przyjaciół to normalnym jest to, że ludzie się od niego odsuwają a wówczas czuje się coraz bardziej samotny.

    Jeżeli zażywa narkotyki  to zachowuje się agresywnie i często stosuje przemoc  słowną i fizyczną  najczęściej wobec najbliższych osób. Coraz bardziej izolowany przez społeczeństwo zaczyna kraść, a to w konsekwencji to działanie naraża go na odpowiedzialność karną. Musi stawiać się na przesłuchania i na rozprawy sądowe, często zostaje pobity, ponieważ w terminie nie reguluje zobowiązań itp.

    Uzależniony próbuje tym manipulować i mówi, że to inni się od niego odsunęli i jak czegoś chcieli to on im pomagał, a teraz kiedy on potrzebuje pomocy to wszyscy się odsunęli. Albo twierdzi, że to w pracy za dużo od niego wymagają i szef się na niego uwziął, a współpracownicy zostawiali mu najtrudniejsze zadania. Składa winę na  system prawa  i usprawiedliwia się, że nie miał innej możliwości tylko kraść, być agresywnym – by przeżyć.

    W pomaganiu uzależnionemu chodzi o to, by nie dać się zmanipulować, pokazywać, że to jego zażywanie spowodowało te wszystkie konsekwencje. Bardzo pomocnym narzędziem do takiej rozmowy jest interwencja kryzysowa. Skuteczność takiej interwencji wynosi około 90% - pod warunkiem, że jest DOBRZE PRZYGOTOWANA. Dlatego warto się jest bardzo dobrze zapoznać i trzymać się zaleceń tam zawartych.

    Podsumowując warto wspierać i pokazywać jak ważna jest dla nas osoba potrzebująca pomocy, a z drugiej strony pokazywać konsekwencje zażywania i twardo trzymać się ustaleń co do sposobu w jaki jej pomóc.

    https://pomoc.terapie.net.pl/index.php?/topic/157-interwencja-wobec-osoby-uzaleznionej/ - tutaj link do tego jak przeprowadzić interwencje kryzysową.

  2. Jak zorientować się, czy dziecko sięga po narkotyki? Wskazówki dla rodziców

    Dziecko dorastające, które zaczyna w swoim życiu zażywać narkotyki zachowuje dużą wesołość , ma poczucie humoru jest w wielu przypadkach duszą towarzystwa. W zależności od substancji jakiej zażywa, jego zachowania będą się wahać od nadmiernego pobudzenia do mocnej ospałości.

    Najważniejszym celem początkowego odurzania się jest cel towarzyski, spotkania się ze znajomymi i wspólnego eksperymentowania z różnymi używkami. Dlatego bardzo trudno jest  na samym początku wyłapać sygnały z tym związane, ponieważ z zewnątrz są podobne do codziennych relacji międzyludzkich.

    Najważniejsze alarmujące sygnały to: nadmierna chęć spotykania się ze znajomymi, chęć zostawania u nich na noc, planowanie dłuższych weekendów, zamykanie się w pokoju i prośba o szanowanie prywatności, „zarywanie nocy” oraz dłuższe wysypianie się w porównaniu do wcześniejszych okresów.

    Co do sygnałów z ciała : warto zwrócić uwagę na nadmierną ospałość na drugi dzień, zmęczenie, bóle mięśni, niechęcenie, narastający brak zaangażowania w swoje życie.  Przy dłuższym zażywaniu te różnice będą coraz bardziej widoczne.

    Pod wpływem stymulantów źrenice będą bardzo mocno rozszerzone, osoba będzie rozbiegana psychoruchowo  a jej myśli będą skakać z tematu na temat. Charakterystycznym objawem jest nadmiernie pocenie się, a ten pot będzie miał specyficzny zapach. Narkomani będący w ciągu narkotycznym  potrafią nie jeść przez parę dni, trudno im przełknąć jedzenie i nie potrzebują też snu.

    Pod wpływem depresantów  taka osoba będzie „zmulona”, spowolniona - niechętnie będzie odpowiadać na pytania, woli zamknąć się w pokoju i oglądać filmy lub słuchać muzyki  jak rozmawiać i wyjść do ludzi.

    W przypadku palenia marihuany białka oczu mogą być mocno przekrwione, a powieki mocno przymknięte, raczej trudno z taką osobą rozmawiać, „zawiesza się”, „nie ogarnia” co się wokół niej dzieje. Osoby pod wpływem marihuany łapią tzw. „Gastro fazę”, po zapalenie marihuany  mają bardzo duży apetyt – niejednokrotnie potrafią zjeść wszystkie zapasy żywności znajdujące się w  domu.

    Gdy uzależnienie jest już bardzo zaawansowane, młode dorastające  osoby tracą zainteresowanie wszystkimi swoimi pasjami, hobby, mocno ograniczają  grono swoich znajomych do ludzi, którzy używają narkotyków - ale z biegiem czasu  całkowicie się ich pozbywają. Złoszczą się na każde niepowodzenie, na każdą uwagę, którą się do nich kieruje. Obwiniają innych o swoje niepowodzenia, trudno im wziąć odpowiedzialność za to co robią i co się w ich życiu wydarza.

    Na tym etapie rodzina ma bardzo duże trudności w porozumiewaniu się z uzależnionym - ciągłe kłótnie, ustalenia o wykonywanie obowiązków i niedotrzymywanie tych ustaleń, coraz gorsze oceny w szkole oraz bardzo dużo nieobecności. Na końcu widać już bardzo mocne wychudzenie całego ciała, bladość skóry lub bardzo zaniedbany wygląd zewnętrzny, niechęć do dbania o higienie.

    Względy psychiczne to depresja, apatia, aspołeczność, stany lękowe, trudności w koncentracji, wycofanie, brak zainteresowań.

     

    Czym szybciej rodzina zorientuje się, że bliska osoba zażywa narkotyki tym łatwiej poradzić sobie z tym problemem. Jeśli zauważasz jakieś delikatnie niepokojące objawy, warto to sprawdzić i upewnić się czy to tylko domysły, czy rzeczywiście coś się pod nimi kryje. Pamiętaj zawsze warto rozmawiać, nie karać, robić kazania, ale dowiedzieć się co stoi za chęcią zażycia narkotyków u młodego człowieka.

    Może się okazać, że narkotykami próbuje rekompensować sobie coś czego nie dostaje od swoich bliskich. Warto rozmawiać.

  3. Czy odstawienie narkotyków jest groźne?

    Samo zażywanie narkotyków jest już groźne. Ta sama substancja może inaczej reagować na każdą z osób która ją przyjmuje. Po jednym zażyciu mogą się pojawić dolegliwości psychiczne, które potem będzie trzeba leczyć przez dłuższy czas.

    Nigdy nie wiadomo jak ktoś zareaguje na daną substancję i jej odstawienie, dlatego odstawienie narkotyków też może być bardzo niebezpieczne.

    Czym dłuższy okres zażywania tym trudniejsze stany odstawienia i tym są groźniejsze dla zdrowia i życia. Podczas odstawienia narkotyków trzeba często obserwować odtruwającą się osobę oraz dbać o to by cały czas nawadniała swój organizm wodą i elektrolitami. To pozwoli zminimalizować w warunkach domowych ryzyko odstawienia oraz przyśpieszyć wypłukanie narkotyków z organizmu.

    Gdy pojawiają się u naszego detoksykującego  się w domu dziecka, takie objawy jak zasłabnięcie, zawroty głowy, bardzo wysokie ciśnienie, omamy – należy koniecznie jak najszybciej skontaktować się z lekarzem psychiatrą lub wezwać pogotowie (czasami również Policję) - wówczas zgłosić halucynacje i omamy, nie dać się zbyć  i doprowadzić do umieszczenia go w szpitalu na oddziale psychiatrycznym, detoksykacyjny lub toksykologicznym.

  4. Terapia dla współuzależnionych

    Współuzależniony to inaczej osoba żyjąca obok osoby uzależnionej. Oczywiście samo życie z osobą uzależnioną nie kwalifikuje do terapii. Mieszkając z kimś, kto ma problem z zażywaniem narkotyków doświadcza się wielu trudnych momentów, emocji, które zmuszają do podejmowania wielu decyzji, mających za zadanie poradzenie sobie w tej sytuacji. Te próby i decyzje bardzo często kończą się niepowodzeniem, aż w końcu osoba obok żyjąca robi tak, by „choć trochę było lepiej”. Niestety robią to kosztem siebie, swojej wolności, biorą część lub całą odpowiedzialność na siebie, zadręczają się, że to może być ich wina, że on/ona zażywa narkotyki. Współuzależnienie to syndrom nabytych zachowań, które  przeszkadzają w życiu. Terapia ma za zadanie pokazać takiej osobie, że pewne zachowania, których nauczyła się przy osobie uzależnionej jak: sprawdzanie, kontrolowanie, przede wszystkim jej samej szkodzą i nie pozwalają jej dbać o siebie. Terapia ma za zadanie pokazać zdrowe rozwiązania, które pomogą współuzależnionemu we własnych problemach w relacji z uzależnionym.

    W naszym ośrodku prowadzimy warsztat wprowadzający do zagadnień współuzależnienia. Bliscy osób przebywających na terapii mają szansę przyglądnąć się swoim zachowaniom oraz zachowaniu innych – podobnie cierpiących.  Mogą zobaczyć, że trudności, których doświadczają są identyczne jakich doświadczają członkowie innych uzależnionych narkomanów. To pozwala na podjęcie decyzji o podjęciu stałego kontaktu z terapeutą dla osób współuzależnionych a to jest dobry  początek do wprowadzenia zmian w swojej przestrzeni.

Leczenie narkomanii w PCTU Koninki

Mamy kilkudziesięcioletnie doświadczenie z leczeniem różnych uzależnień. Nasz Ośrodek nie przyjmuje trwających w długotrwałych ciągach narkotycznych pacjentów (morfinistów, heroinistów itp.). Są to narkomani poruszający się w fazie krytycznej, dla których proponuje się terapie długotrwałe – często Monar.

Decyzję, gdzie pacjent powinien się leczyć przeprowadzamy po wnikliwym wywiadzie z pacjentem oraz jego najbliższymi.

Nasz program terapii dla osób uzależnionych od narkotyków pozwala na przeprowadzenie podstawowej terapii w terminie  około 8 tygodni, z możliwością przedłużenia. Harmonogram dnia w ośrodku jest tak ułożony, by osoba uzależniona nabrała zdrowych nawyków, które potem mają jej ułatwić życie po za ośrodkiem. Poranny spacer i medytacje dają szansę na spokojne rozpoczęcie dnia.

Zajęcia terapii grupowej i indywidualnej są organizowane przez cały dzień. Tam zajmujemy się tematami związanymi ze zdrowieniem z choroby uzależnienia od narkotyków, nad tym z czym aktualnie zmagają się pacjenci.

Pacjenci mają zlecane do napisania zadania terapeutyczne związane z ich chorobą.

Przez lata prowadzenia ośrodka zauważyliśmy, że bardzo ważną kwestią jest rozwijanie umiejętności radzenia sobie z emocjami. Zebraliśmy bardzo wiele narzędzi, pomagających w rozpoznawaniu jak i radzeniu sobie z nimi. Będąc w naszym ośrodku można skorzystać z zajęć relaksacji, muzykoterapii i warsztatów wibracyjnych - bębniarskich, warsztatów EFT, ćwiczeń Jogi, systematycznego prowadzenia dzienniczka uczuć oraz dzienniczka głodu narkotykowego. Unikatową formą w leczeniu uzależnień są zajęcia z Biofeedbacku, które wprowadziliśmy do programu terapii. Pozwalają na lepszy kontakt z własnymi emocjami i lepszym panowaniem nad nimi. W czasie wolnym pacjenci mogą skorzystać z bilardu, piłkarzyków, ping ponga, siłowni, orbitreka, saun i jacuzzi (2 razy w tygodniu).

Jednak pacjenci najchętniej spędzają wolny czas od zajęć  na wieczornych rozmowach w oranżerii z kominkiem. Pacjenci bardzo sobie cenią te wieczorne rozmowy. W naszym ośrodku ograniczamy dostęp do multimediów.

Kończący terapię pacjent ma do napisania plan trzeźwości. Plan ten jest podsumowaniem tego, co dowiedział się na terapii i próbą zastosowania tych umiejętności w życiu po wyjściu z ośrodka. Bardzo ważną częścią każdego planu powinno stać się kontynuowanie terapii (około 2 lat po wyjściu z terapii) oraz korzystanie z grup samopomocowych, takich jak mitingi Anonimowych Narkomanów. Reszta planu jest informacją – czym pacjent zamierza zająć się w nowym życiu i jakie przestrzenie są dla niego ważne i jak będzie sobie organizował życie gdy wróci do domu.

Wszystko to jest potrzebne, by leczenie narkomanii było jak najbardziej skuteczne.

Skontaktuj się z nami

printFrom: https://terapie.net.pl/leczenie-narkomanii.html
Accessibility statementStrona domowaSite mapSzukajContactUp
Telefon
Wiadomość
Adres: https://terapie.net.pl/leczenie-narkomanii.html